|
 |
|
|
| Molendagboek | | Algemeen | | Afscheid van Gust Denckens met de molen in rouwstand | | | Op de eerste plaats willen wij het afscheid van Gust Denckens toelichten, niet alleen omwille van
de familiale relatie, maar ook omwille van zijn speciale band met de Stenen Molen. Gust overleed
thuis in de Kerkhoflei op 5 april na een maandenlange, pijnlijke ziekte. Hij werd 81 jaar. Zijn
begrafenis was iets uitzonderlijks voor Oelegem, deels door de rouwstoet die nog vanaf zijn huis
vertrok, maar vooral door de erehaag die de vele kinderen en kleinkinderen voor de kerk vormden.
Voor zo ver wij weten zijn daar spijtig genoeg geen foto’s van getrokken. Zelf hebben we daar ook
schuld aan, want ons fototoestel stak in de auto, amper 200 meter verder!
Tijdens onze bestuursvergadering in maart, toen we vertelden dat het einde voor Gust naderde,
hadden onze bestuursleden uit eigen beweging voorgesteld om voor en tijdens de begrafenis de
wieken van de molen in rouwstand te zetten: de bovenste wiek juist voorbij de top en het
wiekenkruis in de richting van het huis van de overledene gedraaid.
Gust mogen we nu niet de opvolger van Sus Couwels, onze vroegere molenconciërge, noemen.
Maar als we een lange ladder, een raagbol, onderhoudsmateriaal… of informatie over Oelegem
vroeger nodig hadden, waren we altijd welkom bij Gust en Gusta. Zij behoorden ook tot de
regelmatige bezoekers van ons maandelijks Meulenmaal.
Eigenaardig genoeg was hij één van de eerste buurtbewoners (eigenlijk de enige) die de problemen
met het draaiende werk van onze molen voorspelde. Toen hij kort na de restauratie in 1998 onze
molen ‘hoorde’ malen, vertelde hij ons dat die zaak hem niet aanstond. Volgens hem kraakte en
piepte onze molen veel te erg. “Toen ik vroeger, voor 1940, de houten molen bij de maalderij
hoorde malen, ging dat veel rustiger en stiller. Daar was enkel een gezoem te horen,” zei Gust.
Tot onze spijt heeft hij gelijk gekregen. | |
|
|
 |
|
|
|
